انجمن علمی گیاهپزشکی رامین

سالی دیگر آغاز شد و وبلاگ گیاهپزشکان اولین نوروزخود را در کنار

شما عزیزان جشن میگیرد.

امیدواریم در سال جدید بتوانیم با مطالب بیشتر و متنوع تر شدن فضای

وبلاگ در راستای تامین خواسته های دوستان عزیزی که از طریق        E-MAIL

 و یا بیان نظرات خود در وبلاگ با ما در تماس بودند کار کنیم و صد

البته که رسیدن به این اهداف بدون همراهی شما عزیزان امکانپذیر نیست.

دوستان عزیز،می دانیم که انتقاد در کنار پیشنهادات سازنده قابل پذیرش است. پس منتظر پسشنهادات و انتقادات شما هستیم.

روزی عیداست که تو با دست پرمهرت بتوانی امید را به   نا

امید،شادی را به غمگین و نور را به تاریکی هدیه کنی

فرا رسیدن عید باستانی نوروز

این یادگار کوروش کبیر و نشانگر تمدن کهن ایران زمین

و تولد دوباره ی بهار برتو ایرانی سرفراز 

خجسته باد.

سبز و پیروز باشید

در پناه ایزد یکتا.

 علائم بيماري پژمردگي باكتريايي وابسته به عوامل محيطي مانند درجة حرارت، نوع گياه و مرحلة رشد آن مي‌باشد. اولين علائم بيماري در بوته‌ها بصورت پژمردگي مختصر بروز مي‌نمايد، پس از مدتي برگها تغيير رنگ داده به رنگ سبز روشن و سپس زرد مشاهده مي‌شوند. در يك بوته آلوده ممكن است ابتدا يك ساقه علائم پژمردگي را ظاهر سازد اما با توسعه سريع بيماري تمام بوته به سرعت و بدون تغيير رنگ پژمرده مي شود،  برخي مواقع دستجات آوندي قهوه‌اي شده و ساقه‌ها خط‌دار مي‌شوند، اين علائم كه حاكي از فعاليت باكتري در سيستم آوندي گياه مي‌باشد، ممكن است در هر مرحله از رشد گياه بروز نمايد. پژمردگي گياه با گذشت زمان به حدي شدت مي‌گيرد تا گياه از بين برود. وجود باكتري را براحتي مي‌توان در ساقه رديابي نمود بدين صورت كه از قسمت پايين ساقه برشي ايجاد نموده و ساقة آلوده در ليوان آب قرار داده مي‌شود پس از چند دقيقه رشته‌هاي شيري رنگ حاوي باكتري از ساقه خارج مي‌شود (جعفرپور، 1370 و Kelman, 1981) .

غده‌هاي آلوده ممكن است داراي علائم باشند يا هيچگونه علامتي از بيماري نداشته باشند (Martin,1981). در غده‌هاي آلوده در صورت بروز علائم اغلب تغيير‌رنگ در سيستم آوندي غده‌ها ديده مي‌شود كه با يك فشار ملايم، ترشحات لزج سفيد مايل به خاكستري از حلقه آوندي خارج مي‌شود. در صورت بروز آلودگي شديد، اين ترشحات در چشم‌ها و جوانه غده‌ها مشاهده مي‌شوند كه باعث چسبيدن ذرات خاك به اين نواحي مي‌گردند (جعفرپور، 1370 و Kelman, 1981).

تثبيت نيترو‍‍‍ژن توسط بعضي باكتريهاي خاك كه ريزوبيوم نام دارد و در گياهان و بقولات وجود دارد انجام ميشود و از زماني كه نقش ان براي تثبيت نيترو‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژن شناخته شد در كشاورزي اهميت پيدا كردند و در سالهاي اخير طبقه بندي انها تغيرات زيادي كرده است. تا سال 1980 ريزوبيوم ها در 6 گونه ي زير طبقه بندي شدند:R.legumimos , R.japonicum ,R.meliloti, R.trifolii ,R.phaseoli ,R.lupini

سپس تكنيك هاي مولكولي در طول 20 سال گذشته به طور قابل توجهي توسعه يافتند و براي توصيف ريزوبيوم قابل دسترس قرار گرفتند كه منجر به تغييرات زيادي در طبقه بندي انها شد.

علم رده بندي كه روابط طبيعي بين موجودات را مطالعه مي كند و انها را به طبقه بنديشان سوق ميدهد رده بندي فيلو فاسيك نام داردكه شرط لازم براي اين طبقه بندي ويژگي هاي موجود ميباشد. مفهوم مركزي علم رده بندي باكتريايي گونه هاي باكتريايي ميباشد.امروزه طبقه بندي باكتريايي بايد روابط فيلوژنيك بين باكتري ها را براي اينكه انها شناخته شوند انعكاس دهند .colwell اساس علم رده بندي باكتريايي جديد را پايه ريزي كرد.او با كامل كردن تكه هاي اطلاعات به دست امده طبقه بندي ويروس ها از فنوتيپ سلولDNAوRNA و اظهار كردن شكل انها اساس علم رده بندي باكتريايي را پايه ريزي كرد.هر تكنيك مورد استفاده در علم رده بندي توان تبعيض خودش را دارد و از نظر گونه جنس خانواده و طبقات بالاتر زمينه ي تقاضا شرايط خاص و تعداد وقوع نژاد ها مجزا ميكند.

در رده بندي كنوني ريزوبيوم ها انها باكتري هاي گرم منفي و ميله اي هستند و از لحاظ فيلو ژنيكي انها به تفكيك فرعي يا بخش جزيي تر الفا پروتو باكتري ها تعلق دارد. گونه ي ريزوبيوم براي اولين بار به دو دسته طبقه بندي شد و اين طبقه بندي در مورد جنس ريزوبيوم كه شامل نژاد هاي در حال رشد سريع و گونه جديد بر روي ريزوبيوم و براي رشد كند انها تشكيل شد.

الف)شاخه ي ريزوبيوم و اگروباكتريوم:شامل چندين زير شاخه است كه هر كدام با چهار جنس ريزوبيومي تطابق دارند كه با ساير گونه ها ادغام شده است.اولين زير شاخه با S.3گونه ريزوبيوم. دومين زير شاخه با گونه ي   sinorhizobiumسومين زير شاخه با گونه ي mesorhizobium تطابق دارد.

ب)شاخه ي ازو ريزوبيوم:كه براي ريزوبيوم جداسازي شده از ساقه ي بقولات گرمسيري خلق ميكند.

ج)شاخه ي برادي ريزوبيوم:گونه ي Bكه شامل ريزوبيوم با رشد كند براي مدت طولاني شرح داده شده بود و ان تنها شامل يك گونه بود  B.joponicmكه شامل نژاد هاي گره دار شده از سويا بود.

به هر حال HOLLIS نشان داد كه گروه انها هتروجنس هستند و سه گروه DNA را نشان مي دادند. در طول سالهاي گذشته گروههاي زيادي ازگونه ي برادي ريزوبيوم ها با فنوتيپ ويروس ها ويژگي انها و روش هاي ژنوتيپي شناخته شدند.

نيشکر

 نيشکر با نام علمي Saccharum Officinarum گياهي از تيره غلات است که به صورت چند ساله براي برداشت ساقه حاوي قند آن توليد ميشود . ساقه نيشکر داراي مغز است که قند در آن ذخيره مي گردد ذخيره ساکارز بيشتر در قسمتهاي مرکزي و پايين انجام مي شود . در ميان ساقه يک بافت پارانشيم آبدار وجود دارد که قند ساخته شده به وسيله برگها در آن ذخيره مي شود . ساقه تازه نيشكر داراي 90 درصد عصاره است كه حاوي 12 تا 17 درصد ساكاروز مي باشد . از هر تن ساقه تازه نيشكر حدود 85 تا 110 كيلوگرم قند استخراج مي گردد . ملاس و باگاس دو محصول جنبي نيشكر است . از ملاس براي تهيه الكل و نيز تغذيه دام استفاده مي شود . از تفاله در تهيه كاغذ ، مقواي ساختماني و پوشهاي ديگر استفاده مي گردد .

نيشكر محصول مناطق حاره و نيمه حاره اي مي باشد و در فاصله عرض هاي جغرافيايي 35 درجه شمالي و 30 درجه جنوبي کشت مي شود . توليد نيشكر در آن نواحي كه ميانگين حرارت ماهيانه طي حداقل 8 ماه از سال حدود 20 درجه سانتيگراد يا بيشتر باشد امكان پذير است ، مشروط بر آنكه در هيچ ماهي از سال يخبندان وجود نداشته باشد . حرارتهاي حدود 20 درجة سانتيگراد درخاك براي رشد ريشه ها مناسب است و حرارتهاي كمتر از اين مقدار موجب محدوديت رشد ريشه مي گردد . رشد ايده آل در دماي بالاتر از 30 تا 32 درجه سانتيگراد اتفاق مي افتد . حرارتهاي كمتر از 5 درجه سانتيگراد باعث ايجاد سرمازدگي شده و قسمت روي زميني گياه از بين مي رود . نيشكر به شوري خاك نسبتا مقاوم مي باشد . مقدار آبياري لازم است حداقل 1200 تا 1500 ميليمتر در هر هکتار باشد .

کاشت نيشکر :

مزارع نيشکر بايد قبل از کاشت به صورت درست و عميق شخم زده و آماده گردند چرا که با چندين سال برداشت بايد زمين از قبل به خوبي تراز و آماده شده باشد . براي اينکه ريشه نيشکر بتواند به قسمت عميق خاک نفوذ کند لازم است که قسمت زيرين خاک هم شخم زده شود تا سفت نباشد . معمولا نيشکر در رديفهايي به فاصله 4/1 تا 8/1 متر از هم کاشته مي شود . تراکم زياد گياه با فاصله کشتي در حدود 80 سانتيمتر در کشور مصر معمول مي باشد . براي مراقبت و برداشت مکانيکي يک فاصله 6/1 متري ضروري مي باشد . براي کاشت از ساقه که تکه تکه شده است استفاده مي شود . اين تکه ها لازم است که بين 1 تا 3 چشم ( محل جوانه زدن ) داشته باشند . بهترين تکه ها از دو سوم قسمت بالايي ساقه مي باشند . اما نوک ساقه نيشکر و قسمت چوبي شده پايين ساقه براي اين کار مناسب نمي باشد . بهتر است از نيشکري براي کشت استفاده شود که کمتر از 8 يا 9 ماه عمر دارد . از يک هکتار نيشکر مي توان براي 8 تا 12 هکتار تکه ساقه جديد براي کاشت به دست آورد . تکه هاي ساقه نيشکر در آب آهک قرار گرفته و سپس در رديفها کاشته مي شوند . همچنين قرار دادن تکه ها در آب گرم ( 50 درجه سانتيگراد به مدت 20 دقيقه ) يکي از روشهاي مهم براي حفاظت گياه در مقابل سوزندگي ريشه و در مقابل بيماريهاي ويروسي مي باشد . کاشت نيشکر در هر هکتار بايد به اندازه کافي باشد به نحوي که از هر هکتار زمين در حدود 20000 تا 25000 گياه برداشت شود .

مراقبت و کود دادن :

در ميان تمام گياهان کشاورزي نيشکر بيشترين ميزان تنفس را دارد در نتيجه احتياج آن به آب و مواد مغذي نيز زياد مي باشد . با برداشتي به ميزان 100 تن چغندر مقدار مواد مغذي طبق جدول زير از خاک گرفته مي شوند .

 گياه نيشکر اغلب به کود عالي احتياج ندارد . اما بايد کودهاي شيميايي به مقدار مناسب به گياه داده شوند . از مهمترين کودهاي معدني کود ازته است . امروزه کودهاي آمونياکي و همچنين کود اوره بيشتر استفاده مي شوند . همچنين مقدار کافي کود فسفر نيز مهم مي باشد چرا که بر روي تصفيه شربت اثر مهمي دارد . { مقدار فسفر همراه گياه ( در شربت ) } . پتاسيم عامل مهمي براي تنظيم آب موجود در گياه مي باشد و عمل مهمي را نيز در تشکيل کربوهيدراتها و انتقال مواد در گياه بازي مي کند . ميزان کود مورد نياز با توجه به منطقه جغرافيايي و نوع خاک و توسط کارشناسان مربوط تعيين مي شود .
 

حفاظت گياه  :

ضرر حاصل از بيماريها و علفهاي هرز مي تواند به کاهش 50 در صدي محصول انجامد . با توجه به اين مسئله اهميت حفاظت گياه از بيماريها و انتخاب نوع نيشکر مناسب براي کاشت و مبارزه دائم با علفهاي هرز مشخص مي گردد . بسياري از بيماريهاي ويروسي نيشکر به وسيله شپش برگ منتقل مي گردد . مهمترين آفت حيواني مته نيشکر است که با ايجاد سوراخ در ساقه گياه حاصل ميگردد. نوع ماده اين پروانه کوچک تخمهاي خود را بر روي گياه نيشکر مي گذارد . لارو حاصله وارد ساقه نيشکر مي شود . اين عمل در گياهان جوان باعث مرگ آنها مي شود و در گياهان پيرتر سبب مختل کردن رشد و کاهش سفتي ساقه مي گردد . مبارزه با اين آفت مشکل مي باشد و مبارزه بيولوژيکي ( استفاده از دشمن طبيعي اين حشره ) مناسب تر است . خسارت كرم ساقه خوار نيشكر (sesamia nonagrioides) توسط لاروها انجام مي شود كه صورتي رنگ بوده و طول آنها به 30 تا 35 ميلي متر مي رسد . لاروها ابتدا از پانشيم غلاف برگ تغذيه كرده و سپس به داخل ساقه نيشكر وارد شده و از بافت داخلي تغذيه مي كند . و باين طريق موجب خشكيدن جوانه انتهايي ساقه مي گردند . سوسك نيشكر يا سوسك ذرت با نام علمي Pentodon iniota يكي از آفات عمومي محصولات زراعي است كه به نيشكر نيز حمله مي كند . اين سوسك حشره اي است به رنگ بور متمايل به سياه و طول 20 تا 24 ميلي متر كه به قلمه و اندامهاي زيرزميني نيشكر خسارت وارد مي سازد. حشره كامل و لارو آن هر دو از مغز قلمه و ساقه در زير خاك تغذيه مي كند . براي مبارزه با اين آفت مي بايستي بقاياي گياهي آلوده و علفهاي هرز را زا خاك خارج و جمع آوري نمود . خسارت زياد ديگري را هم مي توانند موشهاي مزرعه نيشکر ايجاد کنند که در اين صورت از بين بردن اساسي موشها لازم است .

برداشت نيشکر :

نيشکر رسيده داراي بيشترين مقدار قند در ساقه و کمترين مقدار قندهاي احيا کننده مي باشد . مقدار ساکارز ذخيره شده در ساقه از پايين به سمت بالا افزايش پيدا مي کند . رسيده شدن گياه نيشکر را مي توان از برگها هم متوجه گرديد . گياه نيشکر در حال رشد داراي تعداد 12 تا 15 برگ بوده در حاليکه گياه نيشکر بالغ ، داراي 6 تا 10 برگ سبز مي باشد .
در مناطقي با ماههاي خشک رسيدن گياه با کاهش آبياري هم زمان مي گردد . کاهش دماي هوا نيز داراي اثر مشابه اي مي باشد . به وسيله آبياري مي توان رسيدن گياه را کنترل نمود . اين عمل مي تواند کمک زيادي به مقدار برداشت کند .
برداشت نيشکر در بسياري از کشورها کاري مشکل و زمان بر مي باشد و با دست انجام مي شود . که به وسيله يک ساطور ، نيشکر از پايين و تا حد ممکن نزديک خاک جدا مي گردد . قسمت سبز بالاي گره مياني کامل شده ، جدا شده و برگهاي چسبيده و برگهاي خشک از ساقه جدا مي شوند . نيشکر برداشت شده جمع آوري گرديده و سعي مي شود هر چه سريعتر به کارخانه حمل گردد.
 
امروزه برداشت مکانيکي هم به صورت کامل انجام مي شود . مهمترين مشکل با برداشت مکانيکي وجود مقدار زيادي برگ ، خاک و سنگ همراه برداشت مي باشد که همراه نيشکر به کارخانه حمل مي گردند. براي جلوگيري از اين مشکل مزرعه نيشکر را قبل از برداشت آتش مي زنند . آتش برگهاي خشک را از بين مي برد و ساقه که داراي مقدار زيادي رطوبت است تنها به صورت سطحي سوزانده مي شود . مقدار قند داخل ساقه به مقدار خيلي کم و غير قابل اهميت افت پيدا مي کند . اما نيشکر حاصل از مزرعه سوزانده شده بايد به سرعت برداشت شده به نحوي که باقي ماندن نيشکر تا 24 ساعت باعث کاهش بسيار قند و افزايش قابل توجه قندهاي احيا کننده مي شود . در کنار برداشت مکانيکي ، مکانيزه نمودن جمع آوري و انتقال به کارخانه نيز مهم مي باشد . زمان برداشت نيشکر بسيار متفاوت بوده و بستگي زيادي به شرايط آب و هوايي دارد . کشورهايي وجود دارند که زمان برداشت نيشکر تنها 3 ماه مي باشد و کشورهايي هم وجود دارند که در تمام سال برداشت نيشکر وجود دارد ( هاوايي و کلمبيا )اين حالت سبب استفاده مناسب از امکانات در کل سال و بازدهي مطلوب مي باشد . مقدار برداشت بين20 تا 150 تن در هکتار نوسان دارد که با توجه به مقدار قند موجود در نيشکر ، شکر توليدي بين 2 تا 20 تن در هکتار قرار مي گيرد . تحت شرايط مناسب امروزه مي توان از نيشکر 10 تن شکر سفيد در هکتار برداشت نمود .  

www.sugarnaghshjahan.com

سلامت و بهبود رشد گیاهان در درجه اول مورد توجه کسانی است که به کاشت گیاهان، تهیه و توزیع فرآورده‌های گیاهی اشتغال دارند. میزان رشد و باروری گیاهان به فراهم بودن آب و مواد غذایی در خاک و تأمین محدوده‌هایی از شرایط مناسب جوی مانند حرارت، رطوبت و نور بستگی دارد. هر عاملی که سلامت گیاهان را به مخاطره اندازد، ممکن است در میزان رشد و باروری آنها تأثیر منفی بگذارد و از ارزش آنها و فرآورده هایشان بکاهد. بیماری‌ها و آفات گیاهی و علفهاي هرز از جمله عوامل زنده و بيماريهاي فيزيولوژيک که ناشي از کمبود مواد مورد نياز گياه و خسارات ناشي از شرایط جوی نامناسب عمده‌ترین عوامل تقلیل محصول و یا نابودی گیاهان بشمار می‌‌روند. گیاهان از بیماری‌هایی آسیب می‌‌بینند که عوامل آنها به عوامل بیماریها در انسان و جانوران شباهت دارند گرچه احساس درد و ناراحتی در گیاهان در اثر بیماریها از نظر انسان مکتوم است، لیکن نحوه ایجاد و توسعه بیماری در گیاهان و حیوانات تقریباً مشابه بوده و معمولاً به همان اندازه پیچیده و بغرنج است .آفات گیاهی نیز مشتمل بررده بند پایان می‌‌باشند که مهم‌ترین آفات گیاهی که حشرات می‌‌باشند در این رده قرار دارند و بعد از آنها کنه‌ها و سایر بندپایان به گیاهان خسارت وارد می‌سازند. بعضی از مهره داران نیز مانند جوندگاني مثل موش‌ها و خرگوش‌ها نیز جزء آفات گیاهی بحساب می‌‌آیند. گیاهپزشکی همان آسیب‌شناسی گیاهی می‌‌باشد که دارای دو تخصص جداگانه در زمینه حشره‌شناسی کشاورزی و بیماری‌شناسی گیاهی است . و نیما میری (اسم مستعار ) در حال تحقیق و پژوهش در این مورد است که مجموعه کتابهای آفات گیاهان زراعی ایران وآفات سبزی و سیفی ایران تالیف دکتر محمد خانجانی (از دانشگاه بوعلی سینای همدان ) مرجع خوبی برای گیاه پزشکان میباشد .

زنگ برگ يك بيماري جدي گندم، چاودار، تريتيكاله وبسياري از گندميان است كه توسط قارچ Puccinia recondita ايجاد مي‌شود. پاتوژن روي جو، قدرت پارازيتي ضعيفي دارد، اما يولاف را آلوده نمي‌كند. گونه ديگري از قارچ به نام P.hordei وجود دارد كه اغلب به جو حمله مي‌كند. علائم بيماري به صورت جوشهاي بيضي شكل كوچك و پراكنده با رنگ سياه متمايل به قرمز ، در سطح پهنك و روي غلاف برگ ظاهر مي‌شود. بر خلاف زنگ ساقه گندم، توده يوريديوسپور بيشتر در بافت ميزبان فرو مي‌رود و باعث از هم پاشيدن اپيدرم نمي شود. يوريديوسپورهاي Puccinia recondita قرمز پرتقالي تا سياه مايل به قرمز، خاردار ، كروي و معمولاً به قطر 20- 28 ميكرون هستند. تليوسپورها سياه مايل به قهوه‌اي، دو سلولي با ديواره ضخيم هستند. قسمت انتهايي اسپور ممكن است گرد يا پهن باشد. تليا در طول مراحل نهايي رشد گياه به صورت جوشهايي روي غلاف برگها و يا در سطح پهنك برگ به وجود مي‌آيند. تليوسپورها در بافت برگ باقي مي‌مانند و به وسيله اپيدرم پوشيده مي‌شوند. گونه‌هاي جنسهاي تاليك‌تروم و آنچوسا Thalictrum وAnchusa ، به عنوان ميزبانهاي واسط پوكسينيا ركونديتا معرفي شده‌اند و وجود آنها در بعضي از مناطق اروپا گزارش شده‌است، اما در ايجاد نژاد جديد اين قارچ نقشي ندارند. در مناطق معتدل، پاتوژن از سالي به سال ديگر به صورت ميسليوم يا مناطق گرم نيز تابستانگذراني قارچ در ارتفاعات بلند و در مناطق خنكتر انجام مي‌شود. زنگ برگ با استفاده از ارقام مقاوم غلات يا كشت مولتي لاين بخوبي كنترل مي‌شود.

کنترل زنگ قهوه ای گندم:

قارچكشهايي مثل ترياديمفون (بايلتون) وبوتريزول( ايندار) در كنترل زنگ قهوه‌اي مؤثر هستند و در صورت وجود اپيدمي، مصرف آنها اقتصادي است.



سایپروکونازول(آلتو) SL 10% نیم لیتر در هکتار

تبوکونازول(فولیکور) EW 25% یک لیتر درهکتار

فلوتریافول(ایمپکت) SC 12.5% یک لیتر در هکتار

پروپیکونازول(تیلت) EC 25% نیم لیتر درهکتار.

روش توليد وتكثير بالتوري سبز

Aphid lion

Chreysoperla carnea

Chreysopidae

Neuroptera

اين راسته داراي گونه هاي فراواني است يكي از خانواده هاي مهم با لتوريي Chreysopidae مي باشد . همچنين خانواده Hemorohiidae از نظر مبارزه بيولوژيك اهميت بالايي دارد خانواده كريزوييده داراي 50 گونه در اروپا بوده كه از تعدادي از آنها براي مبارزه با شته ها و تريپس ها استفاده مي شود . اين حشرات در مرحله لاروي از حشرات آفت تغذيه مي كنند . رژيم غذايي آنها به گونه اي است كه از خون ( همولنف ) آنها تغذيه مي كند . بدن لاروها سوسماري شكل بوده وقسمت قفسه سينه آن متورم است . آرواره هاي آن داسي شكل و كاملا رشد يافته مي باشد . شفيره هاي اين حشره داخل پيله سفيد رنگي تشكيل مي شوند . شفيره بالتوري تقيريبا گرد كرده بود و در شكاف و زير پوست درختان به سر مي برند . عمر حشره كامل طولاني بوده و حدود 1-3 ماه مي باشد . كه در طي اين مدت بسته به گونة بالتوري 600-300 عدد تخم مي گذارد.  فعاليت حشره كامل روزانه بوده و همچنين به هنگام غروب و شب هم به پرواز درمي آيد ضمن آنكه به طرف نور كشيده مي شود. زمستان گذرانی اين حشره به صورت حشره كامل میباشد.این حشره در فصل زمستان به رنگ روشن در آمده و در شكافِِ و تنه و زير برگها وشاخه های درختان و علفهاي هرز و شيروانهايي منازل و ...  زمستان را سپري مي كند .حشرات كامل تخمهاي خود را بر روي پارچه ابريشمي و سفيد رنگي قرار مي دهند . در حالي كه تخم هايشان سبز رنگ و بيضوي است. طول بدن حشره كامل 15 ميلي متر و بالهاي آن بلندتر از طول بدن مي باشند يكي از مهمترين خصوصيات اين حشره آن است كه طول عمر زيادي دارد ضمن آنكه از قدرت پرواز و جابجايي بالايي هم برخوردار است . علاوه بر اين تعداد تخم توليد شده وتعداد دفعات تخم ريزي هم زياد مي باشد . در انسكتاريوم از دو روش براي تكثير اين حشره استفاده مي شود .

1- نگهداري شيشه اي هاي پني سيلين :

دراين روش لاروهاي بالتوري را به صورت انفرادي داخل شيشه هاي پني سيلين قرار داده و براي جلوگيري از پديده همخواري وهمچنين تغذيه آنان از تخم بيدآرد  استفاده مي شود

2- استفاده از كادرهاي مشبك :

دراين روش از ظروف مشبك چوبي و يا پلاستيكي استفاده مي كنيم كه درآن خانه هایی به ابعاد CM 2*2 مو جود بوده درصورتيكه يك طرف آنها را با شيشه و طرف ديگر آن را با تور و شيشه حاوي تخم بيدآرد مي پوشانيم . براي نگهداري حشرات كامل هم از لوله هاي استوانه اي استفاده مي شود كه دو طرف آن را با تور مسدود كرده ايم . براي تامين رطوبت محيط زندگي آنها يك تكه اسفنج را آغشته به آب كرده و روي سطح فوقاني آن قرار مي دهيم و منبع نور را در بالاي ظرف استوانه اي روشن مي كنيم . براي تغذيه حشره كامل از محلول 1- واحد عسل + 2 واحد شكر + 2 واحد مخمر استفاده مي كنيم .